De paashaas is geweest, de vakantie is gedaan, het werken is terug begonnen.

Mijn doel om onze kindjes in iets nieuw gemaakt te steken met Pasen is mislukt en dat dankzij mijn eerste blinde rits.

Het hemdje, van zonen09 was wel af en heeft de goedkeuring van schat 1 gekregen. Ik heb het eens afgewerkt met Kamsnaps, 5 donkerblauwe en 1 oranje, om even tegendraads te doen. Tweede Theo hemdje en het verveelt niet. De rechtermouw heb ik deze keer wel 7 keer moeten lostornen, maar het is gelukt. Zo zie je, je mag niet overmoedig worden. Deze keer ook binnenin met groene katoen afgewerkt.

Volgende keer misschien maatje groter nemen om toch heel de zomer mee door te kunnen.

Maar dan ... de blinde rits. Ik heb erop gevloekt, lees wel intern, met de schatten hier die rondlopen. Maar het is gelukt, dankzij de blogwereld: Spiegelstiksels en Emma en mona (inclusief de link naar het filmpje). Wat heb ik geleerd, een rits kan je er niet zo eens vlug inzetten zodat de dochter het de volgende kan aandoen.
Ik moest ook per se het patroon al aanpassen en het mouwloos maken. Ja dan is de volgorde iets anders. Ik had de zijnaden al dichtgestikt en de mouwen waren nog niet afgewerkt.
Het kleedje is er eentje geworden naar het patroon van Compagnie M, de Louisa. Bij gebrek aan schat nr. 2 en bij te lui te zijn om boven een kapstokje te halen, heeft de deurklink dienst moeten doen.

Ondertussen is de werkweek weer begonnen en nu weer op zijn einde. Ik geef les in het hoger onderwijs. Het is me deze week niet gelukt het te combineren met naaien. De stofjes van Soft Cactus liggen nog naar me te lonken. Ik denk dat ik er eens eentje ga nemen uit Stof voor Durf het zelvers. Maar heb nog wat paspel nodig. Ik zou eigenlijk eens een voorraad paspelband moeten aanleggen. Dat komt op het lijstje te staan. To be continued...

Joepie ... de postbode staat aan de deur!

Ik was direct verliefd op de stofjes van Soft Cactus. Goed voor mij dat er voorlopig al enkele stofjes waren uitverkocht. Mijn bestelmandje puilde nu al uit en heb moeten compromissen sluiten tussen budget en wensen. Maar het was gelukt en vanmorgen stond de postbode er.

Van de auto's was schat 1 al direct fan. Hij heeft het stofje gepakt en aan zijn zus gaan laten zien "Hier gaat mama een hemdje voor mij van maken". Mama zal er dus een hemdje van maken. Hoop dat ik nog juist genoeg zal hebben om ook voor schat 3 een hemdje te maken.
De rest ... ja daar zal ik jurken en nog eens jurken van maken voor schat 2. Er zat nog een leuke verrassing bij het pakketje, zal je wel zien terugkomen in één van de jurken. 
Ik kan al niet wachten om eraan te beginnen. Spijtig, de paasvakantie is bijna gedaan. Dan vind ik helaas niet zoveel tijd om te naaien, maar we zullen er tijd voor moeten maken.

Een overzichtje van mijn eerste naaiprojectjes

Wat heb ik als kersverse naaimama ondertussen al gepresteerd?

Mijn eerste contact met stoffen was er eentje zonder naaiwerk. Ik had namelijk het idee om in onze witte keuken wat kleur te brengen door er een aantal grote magneetborden in kleur te hangen. Onze kinderen hebben allemaal een kleur. Schat 1 blauw, schat 2 roos en schat 3 groen. We overdrijven niet met de kleur, maar hun stoel aan tafel, hun handdoeken in de badkamer, daar hebben ze toch elk hun kleur. Zo wilde ik het ook doen met de magneetborden. Drie magneetborden, elk in hun kleur, zodat ze snel terugvinden waar hun stekje is voor hun kunstwerken. Grote magneetborden op maat, ja dat is een dure zaak. Dus ... dan maken we het maar zelf. Bij de doe-het-zelver ben ik 3 mdf platen gaan halen op maat. Liefst had ik hier een metalen plaat op bevestigd. Maar deze vond ik niet direct zo groot. (Als ik het opnieuw zou maken, zou ik mijn zoektocht hiernaar toch wat langer maken, want nu is de plaat wel magnetisch, maar we hebben heel sterke magneten nodig). Bij gebrek aan metalen platen, heb ik de platen behangen met magnetisch behang (ook niet echt goedkoop) en dan dit overtrokken met stof. Hier, het resultaat, compleet met kunstwerken en al. Bovenaan kan je de stoffen nog een beetje zien.

Magneetborden in stof, stof: Misses Needle

Mijn eerste boek, was dat van Mme Zsazsa, Allemaal rokjes. Eerst gestart met de eerste les, een aantal patroongewichtjes. Dat was de eerste keer ik een naaimachine heb aangeraakt. Eerst wat filmpjes bekeken over mijn naaimachine (heb wel een iets ander type, maar lijkt er hard op) en daarna aan de slag. Wat heb ik gevochten met de rijst. Na dit gevecht durfde ik het allereerste rokje aan en hier is het resultaat.

Schat 2, fier met de creatie van mama, maar des te trotser op haar handtas.
Rokje, stof: Veritas, patroon: Allemaal rokjes - T-shirt, applicatie: Van Ikke

Ondertussen had ik al wat moed bijeen geraapt voor een groter project. Een hemdje voor mijn oudste zoon, want die stond zo al te draaien "en mama, wat maak je voor mij?". Na een zoektocht beland bij de Theo van Zonen09. Wow, dit was voor mij, als leer-het-zelf naaister, de perfecte leerschool. Fantastisch! Niemand kon het geloven, maar ik had toch wel een hemdje gemaakt.

Schat 2, pas uit zijn bed, maar heel trots dat mama nu ook iets voor hem heeft gemaakt. Patroon: Theo, stof: bij juffertje Uil

Vervolgens had ik in blogland volgende blog gevonden om een t-shirt-stof-kleedje te maken en het is me redelijk gelukt. De perfectionist in mij is niet helemaal tevreden, maar daar zwijgen we maar even over.

Eerste poging in tricot.

Daarna nog een zomers jurkje voor schat 2.

Zomers jurkje voor de dochter, patroon: Babette van Zelfgemaakte kleertjes 2

Spannend... Mijn eerste blogbericht.

Pfff... spannend zo'n eerste blogbericht. Ik zet voorzichtig mijn eerste stapjes in de grote blogwereld. Spannend, maar toch ook weer niet zo spannend want een bescheiden blogje als dat van mezelf heeft toch nog niet direct een volger. In ieder geval, de eerste zinnen zijn een feit.

Wie ben ik? Ik ben een mama van 3 schatten van kinderen. Schat 1 is bijna 4 jaar oud, schat 2 is 2,5 jaar oud en schat 3 is bijna 1 jaar. En ja, we hebben goed ons best gedaan. Want dat is soms de commentaar die je krijgt als je met drie (toch wel heel brave) kinderen over straat gaat. Ze moesten eens weten, ik hoop nog op een vierde :-)

In ieder geval, ik ben een mama van 3 en ben sinds kort (lees januari 2014) gebeten door de naaimicrobe. Niets nieuws, voor mij dus wel. Ik ben een leer-het-zelf-met-blogs-en-filmpjes-naaister. En wat kan ik ervan genieten. Ik heb de uitlaatklep van creativiteit wel nodig. Ikzelf geef les in wetenschappelijke vakken, waar alles volgens regeltjes gebeurt (wat niet slecht is voor een perfectionist zoals mezelf), maar dat betekent dat ik al die opgekropte creativiteit ergens kwijt moet.

Ik ben een perfectionist, maar op bepaalde vlakken. Ik zie mijn man al zo fronsen als ik zeg dat ik een perfectionist ben. Als je mijn bureau ziet zou je het nochtans niet zeggen, aan de rommel te zien. Maar toch, bij mijn werk en naaiprojecten zet ik toch graag de puntjes op de i. En dus niet op mijn bureau:-)

Dat was het voor een eerste blogje. De rest volgt nog...