Eindelijk nog eens tijd gehad om iets af te werken ... een jurk voor de dochter

Het is alweer een tijdje geleden. Toch heb ik ondertussen niet stilgezeten. Alleen is het me nog niet gelukt een projectje af te werken. 

Er stond veel op de verlanglijstjes van de kinderen, maar met de start van mijn nieuwe schooljaar heb ik nog niet echt veel tijd gehad. Wat wel is gelukt is een zwemtas voor de oudste zoon, alleen wilde ik daar nog een lange afneembare tassenband bij maken en bij gebrek aan tasfournituren, heb ik dat projectje even opzij moeten schuiven. Geen excuus meer, ik heb ondertussen alles in huis, dus hopelijk ergens eventjes tijd en dan zien jullie het binnenkort ook verschijnen.

Een zwemtas voor de dochter stond ook op het programma, maar daarvoor ben ik al aan een tweede versie bezig. Dat project heeft al voor heel wat gevloek achter het naaimachine gezorgd ( wel altijd door mijn eigen schuld. Maar ja uit je fouten leer je, dus hopelijk zien jullie daar ook iets over verschijnen de komende weken).

Het projectje van vandaag was ik eigenlijk gestart om aan een wedstrijd van Willow and co mee te doen. Er was ook een willekeurige winnaar, vandaar, dacht ik, misschien heb ik wel kans, alhoewel ik heb nog nooit iets gewonnen. Maar het is wat blijven liggen (jaja ook bij gebrek aan tijd). Nu vandaag, eindelijk de laatste steek genaaid aan dit kleedje. Ik heb er weer heel wat van bijgeleerd. Ten eerst het vakjargon in het engels was even wennen. Ook had ik de techniek understitch i.p.v. topstitch nog niet toegepast. Ook het afwerken van naden langs de binnenkant met biais had ik nog niet gedaan. 

De dochter is er in elk geval tevreden mee. Onze dochter in actie...

Het zwiergehalte is uitvoerig uitgetest...

ook de zakjes...

En... er zat een kleine verrassing in.. een snoepje als beloning!

Met vestje erbij, de kleur groen komt niet juist overeen, ik moet de combinatie even laten bezinken, met het oker vind ik het fantastisch, met het groen, ik weet het niet...

Even showen dat er een voering in zit, dacht de dochter.

Een Mara voor de dochter

De vakantie is voor mij alweer bijna ten einde. De tweede zit examens komen er aan. De vakantie was vooral een tijd voor en met de kinderen, dus van naaien is niet veel in huis gekomen. Maar daarom niet minder plezant natuurlijk. Toch enkele kleine projectjes; ze zullen één van de volgende berichtjes nog wel op het podium verschijnen. 

Vandaag was het de dochter haar verjaardagsfeestje voor meter en peter. En wat stond op haar verlanglijstje? Natuurlijk, een kleedje. Dus we gingen aan de slag. In mijn korte naai'carrière' heb ik nog niet veel de volledige werkbeschrijving gevolgd en dus ook nu niet anders. 

Het werd een Mara kleedje. Eéntje met steekzakjes in de zijnaad en een voering (die ik op het laatste moment toch maar besliste toe te voegen omdat het stofje toch wat dun was voor het najaar). De voering heb ik in het zelfde groen gemaakt als de paspel en komt ook terug in de zakjes. De laatste knoop werd er aan genaaid een kwartiertje voor het bezoek er was. Mooi op tijd, niet? Nog vlug enkele fotootjes genomen voor er taart op zou gesmost worden. En voilà een gelukkige jarige meid. Wat willen we nog meer?

Twee tasjes, twee tevreden kindjes

Het is alweer een tijdje geleden. De laatste loodjes van het jaar zijn er toch altijd zware: zorgen dat alles gezien is in de les, examens opstellen, eindwerken lezen, vergaderingen, bedrijfsbezoeken, verbeteren, verbeteren, verbeteren,... Ik geef les in het hoger onderwijs en ben blij dat de vakantie weer wat dichterbij komt, want ik heb nog zoveel ideetjes in mijn hoofd zitten, zoals een broek voor mezelf, een jumpsuit voor mezelf en voor de dochter, sponsen broekjes van schat 1, 2 en 3, tassen, tassen en nog eens tassen, kleedjes, kleedjes en nog eens kleedjes, een speelmat, ... Ik denk dat zelfs de vakantie niet lang genoeg zal zijn voor alle ideetjes, maar toch een mooi vooruitzicht. 

Maar nu ... even tijd nemen om te bloggen over projectjes van de laatste weken. Een paar weken geleden was het schoolfeest en schat nr. 1 had knikkers gewonnen. Zijn eerste reactie was: "Mama, kan je daar een zakje voor maken?" Natuurlijk, ik had nog wel wat stof liggen, de auto's van Soft Cactus waren er geschikt voor. Ik had er genoeg van gekocht, want wil er nog 2 hemdjes voor schat 1 en 3 van maken, nog iets voor bij op de lijst :-)  Met de handleiding van Eloleo was het direct gemaakt en schat 1 was er supertrots op. En mama dus nog des te trotser :-)

Dit weekend zijn we ook naar een communiefeest geweest en daar kwam het idee voor tas nr. 2 voor. Ik had o.a. een boek gekocht en wilde het leuk verpakken. Het nieuwe boek "Mijn Tas" zorgde voor veel inspiratie. Uiteindelijk is het deze geworden:

Ook tas nummer 2 zorgde voor een blij en dankbaar gezichtje. 

Conclusie: tassen zijn verslavend om te maken. De dochter zit ook al te vragen achter een handtas. Dus er volgen er zeker nog.

De paashaas is geweest, de vakantie is gedaan, het werken is terug begonnen.

Mijn doel om onze kindjes in iets nieuw gemaakt te steken met Pasen is mislukt en dat dankzij mijn eerste blinde rits.

Het hemdje, van zonen09 was wel af en heeft de goedkeuring van schat 1 gekregen. Ik heb het eens afgewerkt met Kamsnaps, 5 donkerblauwe en 1 oranje, om even tegendraads te doen. Tweede Theo hemdje en het verveelt niet. De rechtermouw heb ik deze keer wel 7 keer moeten lostornen, maar het is gelukt. Zo zie je, je mag niet overmoedig worden. Deze keer ook binnenin met groene katoen afgewerkt.

Volgende keer misschien maatje groter nemen om toch heel de zomer mee door te kunnen.

Maar dan ... de blinde rits. Ik heb erop gevloekt, lees wel intern, met de schatten hier die rondlopen. Maar het is gelukt, dankzij de blogwereld: Spiegelstiksels en Emma en mona (inclusief de link naar het filmpje). Wat heb ik geleerd, een rits kan je er niet zo eens vlug inzetten zodat de dochter het de volgende kan aandoen.
Ik moest ook per se het patroon al aanpassen en het mouwloos maken. Ja dan is de volgorde iets anders. Ik had de zijnaden al dichtgestikt en de mouwen waren nog niet afgewerkt.
Het kleedje is er eentje geworden naar het patroon van Compagnie M, de Louisa. Bij gebrek aan schat nr. 2 en bij te lui te zijn om boven een kapstokje te halen, heeft de deurklink dienst moeten doen.

Ondertussen is de werkweek weer begonnen en nu weer op zijn einde. Ik geef les in het hoger onderwijs. Het is me deze week niet gelukt het te combineren met naaien. De stofjes van Soft Cactus liggen nog naar me te lonken. Ik denk dat ik er eens eentje ga nemen uit Stof voor Durf het zelvers. Maar heb nog wat paspel nodig. Ik zou eigenlijk eens een voorraad paspelband moeten aanleggen. Dat komt op het lijstje te staan. To be continued...

Joepie ... de postbode staat aan de deur!

Ik was direct verliefd op de stofjes van Soft Cactus. Goed voor mij dat er voorlopig al enkele stofjes waren uitverkocht. Mijn bestelmandje puilde nu al uit en heb moeten compromissen sluiten tussen budget en wensen. Maar het was gelukt en vanmorgen stond de postbode er.

Van de auto's was schat 1 al direct fan. Hij heeft het stofje gepakt en aan zijn zus gaan laten zien "Hier gaat mama een hemdje voor mij van maken". Mama zal er dus een hemdje van maken. Hoop dat ik nog juist genoeg zal hebben om ook voor schat 3 een hemdje te maken.
De rest ... ja daar zal ik jurken en nog eens jurken van maken voor schat 2. Er zat nog een leuke verrassing bij het pakketje, zal je wel zien terugkomen in één van de jurken. 
Ik kan al niet wachten om eraan te beginnen. Spijtig, de paasvakantie is bijna gedaan. Dan vind ik helaas niet zoveel tijd om te naaien, maar we zullen er tijd voor moeten maken.

Een overzichtje van mijn eerste naaiprojectjes

Wat heb ik als kersverse naaimama ondertussen al gepresteerd?

Mijn eerste contact met stoffen was er eentje zonder naaiwerk. Ik had namelijk het idee om in onze witte keuken wat kleur te brengen door er een aantal grote magneetborden in kleur te hangen. Onze kinderen hebben allemaal een kleur. Schat 1 blauw, schat 2 roos en schat 3 groen. We overdrijven niet met de kleur, maar hun stoel aan tafel, hun handdoeken in de badkamer, daar hebben ze toch elk hun kleur. Zo wilde ik het ook doen met de magneetborden. Drie magneetborden, elk in hun kleur, zodat ze snel terugvinden waar hun stekje is voor hun kunstwerken. Grote magneetborden op maat, ja dat is een dure zaak. Dus ... dan maken we het maar zelf. Bij de doe-het-zelver ben ik 3 mdf platen gaan halen op maat. Liefst had ik hier een metalen plaat op bevestigd. Maar deze vond ik niet direct zo groot. (Als ik het opnieuw zou maken, zou ik mijn zoektocht hiernaar toch wat langer maken, want nu is de plaat wel magnetisch, maar we hebben heel sterke magneten nodig). Bij gebrek aan metalen platen, heb ik de platen behangen met magnetisch behang (ook niet echt goedkoop) en dan dit overtrokken met stof. Hier, het resultaat, compleet met kunstwerken en al. Bovenaan kan je de stoffen nog een beetje zien.

Magneetborden in stof, stof: Misses Needle

Mijn eerste boek, was dat van Mme Zsazsa, Allemaal rokjes. Eerst gestart met de eerste les, een aantal patroongewichtjes. Dat was de eerste keer ik een naaimachine heb aangeraakt. Eerst wat filmpjes bekeken over mijn naaimachine (heb wel een iets ander type, maar lijkt er hard op) en daarna aan de slag. Wat heb ik gevochten met de rijst. Na dit gevecht durfde ik het allereerste rokje aan en hier is het resultaat.

Schat 2, fier met de creatie van mama, maar des te trotser op haar handtas.
Rokje, stof: Veritas, patroon: Allemaal rokjes - T-shirt, applicatie: Van Ikke

Ondertussen had ik al wat moed bijeen geraapt voor een groter project. Een hemdje voor mijn oudste zoon, want die stond zo al te draaien "en mama, wat maak je voor mij?". Na een zoektocht beland bij de Theo van Zonen09. Wow, dit was voor mij, als leer-het-zelf naaister, de perfecte leerschool. Fantastisch! Niemand kon het geloven, maar ik had toch wel een hemdje gemaakt.

Schat 2, pas uit zijn bed, maar heel trots dat mama nu ook iets voor hem heeft gemaakt. Patroon: Theo, stof: bij juffertje Uil

Vervolgens had ik in blogland volgende blog gevonden om een t-shirt-stof-kleedje te maken en het is me redelijk gelukt. De perfectionist in mij is niet helemaal tevreden, maar daar zwijgen we maar even over.

Eerste poging in tricot.

Daarna nog een zomers jurkje voor schat 2.

Zomers jurkje voor de dochter, patroon: Babette van Zelfgemaakte kleertjes 2

Spannend... Mijn eerste blogbericht.

Pfff... spannend zo'n eerste blogbericht. Ik zet voorzichtig mijn eerste stapjes in de grote blogwereld. Spannend, maar toch ook weer niet zo spannend want een bescheiden blogje als dat van mezelf heeft toch nog niet direct een volger. In ieder geval, de eerste zinnen zijn een feit.

Wie ben ik? Ik ben een mama van 3 schatten van kinderen. Schat 1 is bijna 4 jaar oud, schat 2 is 2,5 jaar oud en schat 3 is bijna 1 jaar. En ja, we hebben goed ons best gedaan. Want dat is soms de commentaar die je krijgt als je met drie (toch wel heel brave) kinderen over straat gaat. Ze moesten eens weten, ik hoop nog op een vierde :-)

In ieder geval, ik ben een mama van 3 en ben sinds kort (lees januari 2014) gebeten door de naaimicrobe. Niets nieuws, voor mij dus wel. Ik ben een leer-het-zelf-met-blogs-en-filmpjes-naaister. En wat kan ik ervan genieten. Ik heb de uitlaatklep van creativiteit wel nodig. Ikzelf geef les in wetenschappelijke vakken, waar alles volgens regeltjes gebeurt (wat niet slecht is voor een perfectionist zoals mezelf), maar dat betekent dat ik al die opgekropte creativiteit ergens kwijt moet.

Ik ben een perfectionist, maar op bepaalde vlakken. Ik zie mijn man al zo fronsen als ik zeg dat ik een perfectionist ben. Als je mijn bureau ziet zou je het nochtans niet zeggen, aan de rommel te zien. Maar toch, bij mijn werk en naaiprojecten zet ik toch graag de puntjes op de i. En dus niet op mijn bureau:-)

Dat was het voor een eerste blogje. De rest volgt nog...